W Niemczech obowiązuje zasadniczo ustawowy okres rękojmi wynoszący dwa lata. Oznacza to, że kupujący przy nabyciu towarów przez okres 24 miesięcy od przekazania rzeczy mogą dochodzić określonych praw, jeśli okaże się, że produkt ma wady lub nie odpowiada uzgodnionym właściwościom. Ta ustawowa regulacja służy ochronie konsumentów i zapewnia, że są oni chronieni przed wadliwymi produktami przez odpowiedni czas po zakupie.
W ciągu pierwszych dwunastu miesięcy tego dwuletniego okresu ciężar dowodu spoczywa na sprzedawcy. Oznacza to, że jeśli w ciągu pierwszego roku od zakupu pojawi się wada towaru, zasadniczo zakłada się, że wada istniała już w chwili przekazania. Sprzedawca musi w takim przypadku udowodnić, że wada nie istniała już przy przekazaniu, jeśli chce odmówić odpowiedzialności z tytułu rękojmi. Po upływie pierwszych dwunastu miesięcy, czyli w drugim roku okresu rękojmi, ciężar dowodu się odwraca: teraz to kupujący musi udowodnić, że stwierdzona wada istniała już w chwili przekazania towaru.
Oprócz ustawowej rękojmi wielu producentów oferuje własną gwarancję, która może być udzielana osobno lub jako gwarancja przedłużona. Ta gwarancja producenta może wykraczać poza ustawowe uprawnienia i przyznawać kupującemu dodatkowe prawa, na przykład dłuższy okres obowiązywania lub rozszerzony zakres ochrony. Jeśli producent oferuje taką gwarancję, obowiązuje ona oczywiście również i może być przez kupującego wykorzystana niezależnie od ustawowej rękojmi.